วันก่อนพาเพื่อนชาวกรุงเทพฯ ไปเที่ยวดอยสุเทพ ตอนขาขึ้น ซ่าเดินขึ้นบรรได ขึ้นไปได้ครึ่งทาง เหนื่อยมาก ไม่หอบจับ แต่ขาแทบยกไม่ขึ้น มีความรู้สึกว่าทำไมขาหนักได้ขนาดนี้

 ผยองไปว่าออกกำลังทุกวัน แต่พอไปเจอจริงๆ เกือบไม่รอด (เพิ่อนๆขึ้นกันแบบไม่รู้สึกอะไรเลย) เฮ้อ

เลยต้องทำเนียนหันมาถ่ายรูปนี้ 

 

คนไปพระธาตุเยอะมากๆ 

ขาขึ้นแทบเอาตัวไ่่ม่รอบ ขาลงก็เลยทำฟอร์ม อยากลองใช่บริการลิฟท์ดู

พอขึ้นไปจริงๆแล้วมันเป็น กึ่งๆระหว่างบันไดเลื่อนกับลิฟท์ เร็วดีด้วย ค่าบริการเพียงสิบบาทเท่านั้น

เสียดายทางลงไม่เห็นวิวอะไรเลย

 

บทเรียนที่ได้กับตัวเองวันนี้คือ

"อย่าชะล่าใจ ในสิ่งที่ตนเองคิดว่าดีแล้ว"

 

Comment

Comment:

Tweet

ขอบคุณที่แวะมาฟังเพลงด้วยกันค่ะ ...

big smile

#2 By better2together on 2010-01-16 12:15

อย่างน้อยก็เป็นการเตือนให้เราออกกำลังกายให้มากขึ้นอ่ะนะ